ننموده‌اند كه آن ادله‌اى كه موجب خروج نگاه داماد به مادر همسر از عمومات حرمت است كدام است . آنگاه در بحث مصاهره ادله‌اى را كه آورده‌اند همگى مربوط به آن است كه ازدواج با محرمهاى مصاهره‌اى حرام است و ديگر اينكه آيا نشر حرمت ازدواج از راه مصاهره تنها منحصر در وطى شرعى است يا از راه زنا و لواط و وطى شبهه و امثال آن هم حاصل مىشود ؟ و اصلًا دليلى كه از آن جواز نظر به مادر زن استفاده شود را ذكر ننموده‌اند . پس ادله‌اى كه ما در دست داريم چه آيه و چه روايت ، نهايت دلالتى كه دارند همان حرمت ازدواج با مادر زن است نه چيز ديگرى و حرمت ازدواج هم مستلزم جواز نظر نيست چنانچه گذشت . ان قلت : اگر كسى اشكال كرده و بگويد شهرت در اين مسأله و بلكه اجماع فقها بر محرميت ماد زن با داماد است . توضيح آنكه اولًا مسأله اجماعى است و ثانياً شهرت هم در اينجا حاكم است و همانطور كه مىدانيم شهرت سه قسم است 1 - شهرت روايى 2 - شهرت عملى 3 - شهرت فتوايى . شهرت روايى يعنى اينكه يك روايتى را همه اصحاب نقل كرده باشند ولو به آن عمل هم نشده باشد كه اين نوع شهرت حجت نيست زيرا صرف نقل روايت بدون افتاء بر طبق آن مشكلى را حل نمىكند بلكه بر عكس وقتى مىبينيم كه بزرگان رواياتى را نقل كرده ولى بر طبق آن فتوا نداده‌اند معلوم مىشود اشكالى در كار بوده كه مانع از عمل كردن آنها و افتاء بر طبق آن خبر شده است مثل اينكه در باب ازدواج با مادرِ دخترِ غير مدخول بها روايات صحيحه‌اى داريم اما مشهور به آنها عمل نكرده و بر طبق آنها فتوا نداده‌اند كه